giovedì 3 ottobre 2013

Conferenza Stampa Collettiva per il Fronte Unidu Indipendentista

Trasmettiamo la convocazione della Conferenza Stampa Collettiva per la presentazione del progetto “Fronte Unidu Indipendentista” e del metodo per la definizione del Programma e per l’elezione dei delegati.
Tàtari 03/10/2013
Assòtziu politicu-culturale Zirichiltaggia 

Alla cortese attenzione degli organi di stampa,
Oggetto: Presentazione del progetto “Fronte Unidu Indipendentista”
e metodo per la definizione del Programma e per l’elezione dei delegati.
CAGLIARI Sabato 5 ottobre, ore 11:00
Cral CTM, Viale Ciusa 56 Cagliari.
Nasce l'indipendentismo democratico.
Verrà esposto il progetto del Fronte Unidu Indipendentista e verranno presentate le modalità con cui sarà definito il PROGRAMMA ed eletti i delegati all’Assemblea Nazionale.
Alla conferenza stampa interverranno diversi aderenti al Fronte.
Sarà una conferenza stampa collettiva rappresentativa della pluralità di voci raccolte dal “Fronte”, chiunque sostiene il progetto è invitato a partecipare.


sabato 14 settembre 2013

Considerazioni sull’Assemblea Generale Indipendentista di Ghilarza del 08/09/2013

Siamo certi che con l’esperienza dell’Assemblea svoltasi a Ghilarza domenica 8 settembre 2013 si sia aperta una nuova fase politica attraverso una modalità di dibattito che raramente si è vista prima nell’ambito del confronto interno al movimento indipendentista. La possibilità di prendere parte in maniera paritaria alla costruzione di un progetto politico frutto degli entusiasmi e del contributo di tutti è stato reso possibile anche grazie alla capacità organizzativa di aMpI che ha presieduto l’incontro rendendo davvero tutti protagonisti del dibattito che si è concluso con la votazione di due documenti approvati a larghissima maggioranza attraverso i quali si è deciso di dare vita ad un fronte indipendentista per le elezioni del 2014 come passaggio fondamentale per la realizzazione di un progetto di liberazione nazionale e sociale della nostra terra organizzando nei territori, in maniera democratica e partecipativa, dei comitati provinciali per realizzare tutti assieme un programma pensato per i bisogni reali del popolo sardo. 
 
L’Associazione Zirichiltaggia ha preso parte all’incontro sulla base di una riflessione che da sempre ci spinge ad operare per stimolare e favorire una collaborazione fra le diverse anime dell’indipendentismo. Pensiamo che quella di domenica sia stata una tappa importante di un lungo e difficile percorso di unificazione del movimento nazionale sardo, di un percorso di unificazione del movimento indipendentista sardo. Crediamo sia possibile dar vita ad una reale alternativa politica ed elettorale ai partiti italiani e allo stesso tempo favorire la nascita di uno spazio importante di condivisione politica e di lotta comune dove ognuno possa dare il proprio contributo di idee in maniera davvero egualitaria e partecipata.
 
Fino ad oggi il confronto fra indipendentisti è stato reso difficile dai rapporti fra le varie dirigenze che non sono mai riuscite a trovare una linea di condotta comune. Lontano da noi in questo momento il desiderio di attribuire responsabilità politiche o quello di puntare il dito contro qualcuno in particolare, ci interessa piuttosto che si creino finalmente e in maniera concreta le condizioni affinché dalla necessità di dialogo, di dibattito e di confronto ormai avvertita a tutti i livelli nell’indipendentismo sardo, scaturiscano delle proposte politiche che abbiano un lungo corso, che sappiano guardare anche ad una fase successiva a quella delle elezioni del 2014. Questo è quello che ci aspettiamo succeda anche grazie all’input venuto fuori a conclusione dei lavori dell’Assemblea di Ghilarza.
 
Queste considerazioni ci spingono chiaramente verso un ragionamento più complesso rispetto alla prossima scadenza elettorale: pensiamo non sia più sufficiente sperare di entrare all’interno del Consiglio Regionale senza avere il peso politico necessario per influire attivamente sulle decisioni politiche che riguardano questa terra. Gli indipendentisti devono poter entrare in Regione come forza in grado di spostare gli equilibri di potere, come forza capace di incidere fortemente sulle decisioni che riguardano il nostro futuro ma non possiamo sperare di farlo attraverso giochi di potere, inciuci dell’ultima ora e alleanze furbe con i partiti italiani. L’indipendenza è una cosa seria; non esistono scorciatoie e non esistono vie di mezzo: o si sta dalla parte dei sardi e della Sardegna o si sta dalla parte dello Stato Italiano e delle sue politiche coloniali.
 
Per questa ragione riteniamo giusto escludere una qualsiasi forma di collaborazione o di alleanza con i partiti italiani da parte del fronte indipendentista di cui si sono gettate le basi a Ghilarza. Non ci si può alleare con chi non riconosce il concetto di Nazione Sarda e di conseguenza il nostro diritto all’autodeterminazione e all’indipendenza; progetto che non lascia spazio a troppe interpretazioni, il cui significato si può sintetizzare nel pieno riconoscimento della soggettività politica della Nazione Sarda in campo internazionale, pieno diritto di formare un proprio Stato, una propria Repubblica libera da condizionamenti esterni, sia sotto il profilo socio-culturale che su quello politico ed economico. Una visione tanto diversa quanto distante dagli artifici politici attraverso cui si maschera l’opportunismo di chi vuole sfruttare l’ondata di simpatia dei sardi verso le politiche indipendentiste per ricondurre il malcontento generale e le aspettative di cambiamento nell’alveo dell’ormai logoro autonomismo. Si cerca quindi di far passare il concetto di indipendenza come affine all’idea dello “Stato dentro lo Stato”, del federalismo o di qualche altra bizzarria che mal si cela sotto la lunga coperta del “sovranismo” di cui ormai in Sardegna tutti si ammantano, da destra a sinistra.
 
Pensiamo che questo debba essere elemento di riflessione, specialmente per l’area sardista, da tempo imprigionata dentro logiche di potere legate a doppio nodo con gli interessi dei partiti italiani. Occorre quindi fare chiarezza ma precisando che non si tratta di distribuire patenti di indipendentismo bensì di porre le condizioni affinché il movimento indipendentista possa farsi finalmente interprete della voglia di cambiamento popolare attraverso un processo di emancipazione nazionale in grado di coinvolgere tutta la società sarda e di influire compiutamente sulle scelte che ricadranno sul futuro del nostro Paese.
 
L’obiettivo della creazione di una classe dirigente consapevole non è tanto distante nel tempo. A Ghilarza si è aperta una pagina nuova e importante nel percorso di elaborazione politica che mira alla creazione di un indipendentismo di governo, un indipendentismo capace di esprimersi attraverso forme di organizzazione democratiche e inclusive, capace di garantire il pieno riconoscimento e la massima espressione di ciascuna delle componenti del movimento nazionale sardo. Non è ancora troppo tardi per lavorare alla realizzazione di un blocco nazionale sulla base della condivisione di un programma comune e di valori condivisi. Non si tratta di chiedere un passo indietro a qualcuno ma di fare tutti un passo avanti verso la creazione di una valida, coerente e credibile alternativa indipendentista ai partiti italiani. Si tratta di fatto di favorire l’avanzata dell’indipendentismo nella società sarda e di rispondere alle aspettative e alla forte richiesta di unità che arriva dalle basi di tutte le organizzazioni indipendentiste. Queste sono le condizioni politiche che auspichiamo vengano a crearsi a partire dall’assemblea di Ghilarza in poi, con uno sguardo rivolto ad un possibile incontro tra “Sardegna Possibile” – progetto che vede Michela Murgia candidata alla carica di governatore su proposta di Progres – e il fronte unitario nato dall’Assemblea Generale Indipendentista, le cui porte sono chiaramente aperte alla partecipazione di quelle organizzazioni che a Ghilarza hanno scelto di non esserci e che non hanno ora alcun motivo di dubitare della validità di un percorso realmente unitario e democratico. 
 
La necessità di una assemblea permanente si prospetta quanto più necessaria e utile in una fase successiva a quella elettorale, nella quale sarà indispensabile garantire, oltreché la presenza di un lavoro che nasce dal basso per opera delle indicazioni dei comitati territoriali quale espressione di democrazia e di partecipazione inedita per l’indipendentismo, anche il pieno riconoscimento delle anime che hanno sposato con entusiasmo l’iniziativa di aMpI. L’assemblea permanente potrà contribuire al compimento di quel percorso di convergenza nazionale da tempo auspicato e che dovrebbe porre le organizzazioni indipendentiste nella condizione di operare in base alla condivisione di tematiche comuni per dare risposte unitarie alle criticità sociali che riguardano la nostra terra e la sua gente.
 
Tàtari 14/09/2013
Giovanni Fara
pro s’Assòtziu Zirichiltaggia


giovedì 12 settembre 2013

Documentu votadu in Bilarzi dae s’Assemblea generale Indipendentista.

Votatzione 1 S’Assemblea de s’8 de cabudanni de Bilartzi pensat chi siat pretzisu de fraigare unu fronte indipendentista pro sas eletziones sardas de su 2014, comente passàgiu fundamentale pro sa fraigadura de unu progetu de liberatzione natzionale e sotziale in sa Terra nostra, abertu a totu cussas fortzas polìticas, sotziales, intelletuales e econòmicas chi cumpartzint unu programma de indipendèntzia cumprida.


Votatzione 2 S’Assemblea Generale Indipendentista s’at a organizare in sos territòrios in manera democràtica e partetzipativa, formende comitados provintziales, pro fraigare totu paris su programma, chi at a èssere pensadu pro sos bisòngios reales de su pòpulu sardu. Sighende su matessi critèriu partetzipativu e democràticu ant a èssere iscritas sas listas eletorales e seberadu su candidadu Guvernadore. Sos comitados territoriales sunt abertos a totu sos chi assegurant de leare parte abberu a sas fainas polìticas, chi sunt de acordu cun sos iscopos generales de custa Assemblea e chi pagant una cuota mìnima pro agiudare a chitare sos gastos de sa campagna eletorale. Sos comitados, a segunda de sa mannària issoro, ant a elègere sos delegados pro su Comitadu Natzionale, chi s’at a addobiare periodicamente. Sos delegados ant a pòdere èssere cambiados semper dae sos Comitados Provintziales, si no ant a fàghere su dovere issoro. Su Comitadu Natzionale, sighende sos inditos de sos comitados provintziales, at a arresonare in custu òrdine, de custas chistiones:


1) Programma eletorale;
2) Eletzione de s’Esecutivu Natzionale (formadu dae sos delegados chi ant a faeddare in pùblicu e cun sos mèdia;
3) Candidadu Guvernadore.


lunedì 26 agosto 2013

Adesione all’Assemblea Generale Indipendentista

L’Assòtziu politicu-culturale Zirichiltaggia comunica la propria adesione all’Assemblea Generale Indipendentista convocata da aMpI per domenica 8 settembre alle ore 10:00 a Ghilarza, presso la Torre Aragonese.
 
Saremo presenti per dare il nostro sostegno e contributo alla creazione di una alternativa seria e credibile ai partiti italiani, per ribadire la nostra non disponibilità a consegnare i contenuti delle lotte indipendentiste nelle fauci degli schieramenti unionisti, da sempre nemici dell’indipendentismo e ostili a qualsiasi forma di emancipazione nazionale del Popolo Sardo.
 
Saremo presenti con tutto l’entusiasmo che da sempre accompagna il nostro impegno politico per contribuire assieme alle organizzazioni indipendentiste, alle realtà culturali e sociali della nostra terra, alle individualità libere e a chiunque si riconosca nella voglia di riscatto della Sardigna e nel suo diritto all’autogoverno e all’autodeterminazione, a tracciare una tappa importante nella direzione dell’unificazione del movimento nazionale sardo e di conseguenza verso la creazione di una forza politica plurale, democratica e inequivocabilmente indipendentista.
 
Per la prima volta negli ultimi cinque anni abbiamo la possibilità di metterci a confronto in maniera paritaria con chi davvero crede sia possibile unire i sardi e gli indipendentisti sulla base della condivisione di valori, tematiche e programmi comuni. Per la prima volta dopo vari tentativi andati a vuoto soprattutto per l’indisponibilità delle segreterie dei partiti e movimenti indipendentisti, tutte le sensibilità che compongono il movimento nazionale avranno la possibilità di essere protagonisti nell’ambito di un dibattito aperto al contributo di idee e progetti da mettere in condivisione gli uni con gli altri.
 
Questo modo di procedere riteniamo faccia parte della nostra cultura politica e del nostro bagaglio di esperienze, maturate nel corso delle assemblee del 25 settembre e del 30 ottobre del 2011, svoltesi rispettivamente a Ghilarza - quando per la prima volta fu presentata la proposta di convocazione dell’AGI (Assemblea Generale Indipendentista) - e a S. Cristina di Paulilatino. Esperienze che hanno segnato il percorso che abbiamo fatto fino ad oggi nel tentativo di stimolare il dibattito attorno al tema dell’unità indipendentista e suggerendo a più riprese che l’unico metodo realmente funzionale a questo scopo sarebbe stato quello di dare vita ad un dibattito pubblico e inclusivo di tutte le anime della galassia indipendentista. In questo senso non ha alcuna importanza stabilire meriti su chi abbia convocato la prima Assemblea Generale Indipendentista ma piuttosto stabilire le modalità di partecipazione ad un percorso che non dovrà esaurirsi con questa prima convocazione e tantomeno all’indomani delle elezioni, se davvero vorrà rappresentare la via di svolta di un indipendentismo moderno e capace di costruire la propria alternativa al sistema dei partiti italiani senza piegarsi a logiche opportunistiche che pongono le alleanze con i partiti unionisti come unico vettore in grado di portare una manciata di indipendentisti all’interno del Consiglio Regionale. Una manciata di indipendentisti che difficilmente saranno poi in grado di spostare gli equilibri di potere che da sempre rendono gli interessi della Sardigna e del suo Popolo subalterni a quelli italiani. Il percorso di convergenza delle forze indipendentiste dovrà quindi, a nostro avviso, portare alla costruzione di un blocco elettorale influente e capace di porsi come alternativa di governo dell’isola e pure se non sarà possibile raggiungere questo risultato oggi, con l’AGI dell’8 settembre avremo la possibilità di gettare le basi per un progetto ambizioso di costruzione dell’alternativa sarda al modello di declino economico, sociale e culturale impostoci da decenni dal colonialismo italiano, dalle logiche della dipendenza e della rassegnazione a cui ci hanno finora assoggettato. 

Non è più tempo di condurre in maniera isolata battaglie di sola testimonianza, non è più tempo di puerili disaccordi originati dal culto del leader né di sterili contrapposizioni dovute all’uso di differenti terminologie e bandiere. È ora di guardarci in faccia con rispetto e di costruire assieme un fronte patriottico ancorato a valori ben saldi e condivisi. Pertanto l’Assòtziu Zirichiltaggia invita tutti gli indipendentisti a partecipare l’8 settembre 2013 alla prima Assemblea Generale Indipendentista e a portare un contributo reale alla lotta di liberazione nazionale della Sardigna.

Tàtari 26/08/2013
Assòtziu Zirichiltaggia


giovedì 8 agosto 2013

Intervista a su collettivu Arbeschida Sarda “Disterradu sardos contra su colonialismu”

Acabbadas sas intervistas a sos sòtzios indipendentistas de sas Universidades Sardas amus detzisu de dare una mirada a s'emigratzione de sos istudiantes sardos pro cumprender ite nde pensant de sas chistiones polìticas e culturales de sos ùrtimos tempos chi, est siguru, no ant lassadu indiferente calesisiat sòtziu universitàriu, màssimu sos chi s'agatant fora de Sardinna. Amus detzisu de fagher carchi pregunta a Arbèschida, unu de sos sòtzios prus ativos - non petzi, cheret naradu, de su fruntene universitàriu, chi amus a bider como - de s'emigratzione sarda, chi aunit medas esperientzìas ispartas in totu s'Itàlia. Nos at torradu imposta Giuanne Ledda, bortigalesu de 31 annos, laureadu in ingegnerìa informàtica in Pisa e impiegadu in un'impresa pisana chi produit programmas pro internet.

Arbeschida Sarda naschet in su 2009 dae una sintesi de s’esperientzia de “Sos tzirculos contra su G8” de su 2007, annu in su cale si previdiat s’acumprimentu de s’atobiu internatzionale in Sardigna, in s’isula de sa Maddalena.
Intra ‘e sos obietivos bostros b’est semper istadu su e faeddare cun sos Sardos, manteninde vivu unu contatu forte cun sa Sardigna e, in su matessi mamentu, comunicande sa bisione bostra a supra de sas dinamicas sotziales, politicas e culturales de importu pro s’Isula, e chi, in carchi manera, pertocant fintzas s’emigratzione sarda.
Oje, cali sunt sas tematicas chi pessades ser de prus importu e a supra de cali chistiones azzis traballadu de prus?
Cando amos detzisu cun ateros pagos cumpanzos de pesare su collettivu de Arbeschida, dimandandenos tra nois “ite semus” e “ite decidimos de fagher”, nos semus nados subitu chi s’iscopu nostru diat esser bistadu cussu de “faeddare de Sardigna a 360 grados”.
Comente narat su Manifestu nostru e su numene chi amos isseperadu pro su sotziu (“emigrados sardos contra a su colonialismu”) onzi cosa nada, onzi “argumentu” bogadu a campu subr’e sa Sardigna, lu filtramos partinde dae su puntu de vista chi cunsideramos sa Sardigna una terra guvernada in manera coloniale..e chi custa est cosa chi no nos andat bene!
Faghinde custu tipu de tribagliu, chircamos de faeddare unu pagu de totus sos aspetos chi cumportat sa vida in d’una terra isfruttada; chircamos de dare a sos Sardos chi la bivent dae foras sas provas chi s’isfrutamentu coloniale si faghet intender in d’onzi campu de sa vida: in cussu culturale, in cussu ambientale comente in su campu economicu e politicu.
Urtimamente, cun totu sas vicendas de sa gherra contra a su nucleare, de s’incuinamentu industriale in cabu de susu comente in cabu de giosso, de sa gherra chena agabbu contr’a sas bases militares, podimos narrer chi su piùs de sos atopos informativos los amos pesados pro mustrare sos efetos de su devastu ambientale chi semus isperimentande in Sardigna in manera semper piùs pagu cuàda.

In su “manifesto” bostru, faeddaes de comente su processu de omologazione culturale e linguisticu at reduidu, cun su colare e su tempus, a unu fenomenu folkloristicu e a sa conditzione de ispassiu pro sos turistas meda de sas manifestatziones caratteristicas de s’istoria e de sa cultura nostra. A supra de custu, est mudada carchi cosa dae su 2007? Cal’est, pro bois, su rolu de sos emigrados sardos pro defendere, avalorare e mantenner bia, pro ti narrer, sa limba sarda?
In custos urtimos annos amos bidu progressos mannos in contu de su movimentu linguisticu intreu. Sos partidos e sos movimentos indipendentistas e soberanistas ant cuminzadu a leàre in cunsideru seriu sas politicas linguisticas in sos programmas e in sos atos uffitziales; sos intelletuales sardos ant immannidu chircas, pubblicatziones e produtziones, dande vida a unu dibattitu mannu (chi at postu in mesu finas gente esterna a su movimentu) subr’a a s’importantzia politica de tenner una Limba Uffitziale chi siet limba natzionale pro totus sos sardos.
Semus ancora atesu dae su c’ant balanzadu cun sas gherras pro sa Limba, pro esempiu,  sos cumpanzos de Catalunnya o de Euskadi, ma est giustu puru chi bi sient modellos de sighire e “a bellu a bellu” sos signales sunt arrivande: bastat de bier su bellu tribagliu chi sunt faghinde in Thatari sos giovanos de “Su Majolu”.
Nois de Arbeschida semus cunvintos chi sa chistione de sa Limba depat tenner massima prioridade in d’una gherra de liberatzione natzionale comente cussa sarda. In custu sensu, dae pagu tempus a custa banda, chircamos de nos mover cun atos praticos: sunt in Sardu totu sas comunicatziones uffitziale riferidas in carchi modu a sa Sardigna (comunicados, articulos, cummentos a carchi fatu de cronaca, bolanteddos, manifestos, etc.), sunt in Sardu totu sas comunicatziones “internas” de su sotziu (mailing list), chircamos de faeddare e fagher faeddare in Sardu in sas iniziativas inue ischimos chi su publicu est fatu solu dae sardos.
Chircamos de fagher su massimu isfortzu pro impreare su sardu fintzas essende chie de un’ala de si’Isula e chie de s’atera. Est unu tribagliu chi, pensamos, si non cuminzat dae sos militantes de s’area anticolonialista, tando sa gherra nostra la podimos decrarare morta prima de cumintzare.

Cales sunt sas printzipales initziativas chi Arbeschida Sarda at organizadu pro abbarrare ligados cun sa Sardigna e sa cultura sua?
Faeddare de curtura in Sardigna nos est simple. Ca in sos urtimos tempos si sunt colados pro curtura sarda bascaramenes chi no sunt mancu folklore, ma istrochidura de cussu chi sos istranzos cherent bier de sos sardos.
Pro custu amos organizadu s’annu coladu un’atopu interessante meda dae su titulu “folklorizatzione e deculturatzione coloniale in Sardigna” inue Prof. Bustianu Pilosu (sotziu “Tenores Sardigna”) e prof. Antoni Buluggiu (rivista “Camineras”) ant ispiegadu a una platea ricca meda it’est Curtura Sarda e it’est Folkorizatzione, e cales sunt bistados sos efetos antropologicos e sotziales de su colonialismu culturale in sa terra. Dae sa die meda zente at cuminzadu a abaidare a sa produzione curturale sarda cun ateros ogros!
Atera opera de salvaguardia de sa curtura Sarda chi b’andamos fieros est su recuperu de s’opera teatrale “Pedru Zara” de Lenardu Sole, chi semus resessidos a torrare a sos teatros de s’Isula gratzias a s’azudu fundamentale de sa cumpanzia de teatru sardu “Elighelande” de Iscanu Montiferru. Pedru Zara fit dae sos annos ‘70 chi no beniat posta in atu; dae cando sa cumpanzia teatrale militante “S’Isciareu” (totu gente ligada a Su Populu Sardu) chi l’aiat cummissionada a Sole, si fit isorta. Unu peccadu mannu, dadu chi sos temas, mancari pensados in cussos annos, sunt bivos a dolu mannu fintzas oe: su disterru, su colonialismu industriale, sa gherra pro s’emancipatzione de su Populu.
Gai amos nadu, “cherimos torrare a pesare Pedru Zara dae sa tumba”!
Amos agatadu professionistas serios e capatzes comente sos amigos e sas amigas de Iscanu e in su giru de unu annu, sa “prima” fit cosa fata!
In Pisa innantis (dae innanti a 100 sardos disterrados) e in Nugoro a pustis..cun sa presentzia de Lenardu Sole, chi como at 90 e passa annos. A ratz’e soddisfatzione!
 

In sa foto: Giuanne Ledda
Sos istudiantes sardos in su disterru leant parte a sas initziativas bostras e s’interessant a sa Sardigna o in parte manna s’integrant cun sa realidade noa e differente inue istant pro istudiare?
A dolu mannu istudiantes sardos in Pisa chi benint a nos iscurtare bi nd’at tropu pagos in cunfrontu a sa potenzialidade chi bi diat poder esser: pensamos solu chi sas istatisticas de su DSU (ente per Diritto allo Studio Universitario toscano) nos faeddant de guasi 1400 sardos chi sunt pigados a Pisa pro istudiare!!
Sos sardos a Pisa sunt integrados comente si integrat onzi una comunidade in d’unu logu anzenu: istant bene, s’intendent - in d’unu certu sensu - “parte” de su contestu chi los ospitat..ma istant a contu issoro.
Sos piùs bivint in grupos “chirrados”, ant sos logos de frequentatzione issoro..fintzas sos tzilleris issoro! Capitat a s’ispissu de intender italianos nandenos “voi sardi siete fantastici ma state sempre “chiusi” tra voi”.

Chi siet a beru o chi siet macchìne, una cosa certa nos la narat custa afirmatzione: in foras, su sensu de identidade natzionale benit a campu pro su chi est: una cosa naturale, “fisiologica” de una comunidade “etnica” chi s’agattat in d’unu logu “ateru”.
Ma tando puite a sas iniziativas nostras amos quasi semper difficultades cun sos “numeros”? Ca sos sardos chi sunt inoghe, mancari su c’apo nadu innantis, no ant una cussentzia politica Sarda. No ischint nudda de su chi sutzedit in Sardigna e no ant sa gana de l’ischire piùs de cantu non cumportet su de si legher duas rigas in carchi gruppu de Facebook.
Su piùs de sos sardos chi bistant in Pisa torrant a iscoperrer sa Sardidade issoro, ma la bivent comente unu regionalismu piùs forte e singulare de sos ateros. Pagu s’interessant de su chi suzedit in bassu, foressiat cando bi sunt sas eletziones...tando si nd’ischidant e los intendes che puddas in s’arula. Ma totu sessat luego, e cando dimandamos de iscurtare sos ospites nostros chi benint dae Sardigna a nos faeddare de pitzinos cun su DNA modificadu dae s’inquinamentu, de anzones chi naschent cun duas concas, de fabbricas chi serrant, de zente chi si bochit ca non resessit a pagare Equitalia..tando..cun d’un’iscusa o s’atera, non los agatas.
Su fatu est chi su piùs de issos, in Sardigna, non bi cherent torrare. Sa Sardigna est pro a issos “su passadu”. Nois e medas ateros imbetzes, su cordone ombelicale no lu cherimos segare ca bidimos su de essere in Italia comente “unu passagiu”.
Sa realidade est custa a dolu mannu, est inutile a nos cuare. Su chi nos faghet sighire, in d’onzi manera, sunt cussas 20-30 pessones chi in carchi manera arrichint sos dibatitos in sos atopos e chi riconnoschent su tribagliu chi faghimos.
Nos faghet sighire a tribagliare s’amore pro sa terra nostra e s’isperantzia de bi poder torrare, una die.

Cales differentzias bi sunt intra s’universidade sarda e sa italiana, e pro cales rejones unu giovanu sardu isseperat una universidade italiana antis de una sarda? A nos podes fagher carchi esèmpiu?
Deo so sa pessone piùs pagu adatta a fagher unu cunfrontu ca apo istudiadu in Pisa e bastat. Ti poto narrer però chi so unu de sas mizas de sardos chi sunt bessidos dae sa Sardigna ca s’offerta formativa de tando (2001) fit tropu limitada: deo cherìo istudiare Ingenieria Informatiga e in Sardigna no bi fit, sa costa est simple.
Difatis, su piùs de sos sardos inoghe in Pisa istudiant cosas chi in Sardigna no bi sunt: Ingenieria Informatiga, Informatiga, Ingengieria de s’Automatzione...e cantu b’at.
Si andas a fagher unu cunfrontu - ti lu naro dae su chi intendo faeddande cun amigos e amigas chi ant connotu ambas sas realidades - nd’essit a pizu una Universidade Sarda ancora tropu male organizada: pagos servitzios e male cumbinados puru, esames chi si suvrapponent, cursos de calidade piùs bassa. No balet pro totu sas facultades..ma pro sas piùs, nachi eja. Custu est su chi intendo.
A pustis bi sunt cussos chi si cherent fagher un’esperientzia foras de domo..a tipu Erasmus. O cussos chi “fuent” a beru a beru, dae sa Sardigna: cussos chi deo giamo “gherras perdidas”.

Pro bois, est importante pro sos giovanos sardos de si podere cunfrontare cun realidades sotziales, culturales e politicas differentes dae sa sarda? Cal’est sa reatzione de sos istudiantes italianos innantzis a sas initziativas bostras?
Dipendet de chie faeddamos. Si ti cunfrontas cun sos italianos e resessis a lis fagher atzetare su fatu chi non t’intendes italianu - ca no·lu ses, mancari bi lis nerzant sos libereddos de s’iscola elementare - o su fatu chi sa Sardigna est una terra Coloniale pro s’Istadu issoro, tando est unu puntu in prus pro sa gherra  de liberatzione. Siet giaru: no est custu s’obietivu nostru..ma dadu chi semus in Italia, su cunfrontu est cosa de donzi die..e tucat de esser preparados!
Sos movimentos politicos italianos chi capitat de bi tenner carchi tribagliu paris e chi si ponent in cunfrontos nostros rispetande e cumprendinde a fundu sa Gherra de Liberatzione Nazionale Sarda sunt pagos a beru. A su chi podimos narrer nois in Pisa b’at solu casos de cumpanzos singulos de carchi grupu. Sos unicos chi, a livellu italianu, bi podes chistionare de Chistione Sarda e chi - in piùs - ti chircant pro lis nde faeddare sunt sos cumpanzos de su CPA de Firenze, sos de su Circulu “Partigiani Sempre” de Viareggio e sos circulos EHL (amigos de Euskal Herria) in tot’Italia. Totu su restu non sunt capatzes de un’analisi politiga libera dae pregiudissios.
Cun sas ateras realidades est piùs facile: amos otimos raportos cun d’unu sotziu politigu de disterrados albanesos chi cumprendet sas nostras positziones ca las assimizant unu pagu a sas issoro.
 


In s’universidade, a sezis in cuntatu cun ateros sotzios de istudiantes sardos in Sardigna, mascamente cun sos indipendentistas? Azis fatu mai carchi initziativa in paris, o tenies carchi initziativa chi pessade de faghere paris in su tempus benidore?
No no, a dolu mannu..e no diat esser malu a los connoscher. Anzis, est unu de sos discursos chi bessit a campu piùs a s’ispissu in sas assembleas nostras. Fintzas pro nos cunfrontare, pro cumprender sas diferentzias de contestu tra Sardigna e Disterru (no Italia..ma sardos in Italia), pro nos dare sugerimentos, pro pesare paris carchi atopu!
Podet esser chi su sotziu Zirighiltaghja siet un’intermediariu bonu pro nos atopare totu paris!

Comente giuicades s’esperientzia de Scida.2013, inue si sunt impignadas in paris pessone de tottas sas organizzatziones indipendentistas, lassandesi a palas pro sa prima borta sas differentzias e sos impeigos tipicos de sas dirigentzias politicas?
L’amos sighida cun atentzione manna..namos faghinde finas su “tifu eletorale” mancari chentza nde connoscher perunu militante!
“Scida”, ma gai comente Pesa e Su Majolu e totu, sunt sa prova piùs manna e cuncreta chi s’indipendentismu como est in tot’ue..e s’est assigurande unu tempus benidore meda prosperu.
S’auguriu nostru est chi sas listas, sos grupos, sigant a crescher semper de piùs, paris cun sos istudiantes chi, mancari no sient prontos a un’opera de militantzia, si “fident” de issos e los sigant in manera ativas in sas gherras culturale intro de sas istitutziones iscolastigas italianas in Sardigna.

Pessade chi, in su tempus benidore, siat possibile realizare unu movimentu indipendentista de istudiantes unicu, chi potat sestare unu caminu pro s’unificazione de su movimentu de liberatzione natzionale, interessande fintzas in d’una manera ativa e diretta istudiantes e traballadores in su disterru?
De “Su Populu Sardu” bi nd’at bistadu unu e bia e sos tempos fin ateros.
Si faeddamos abaidande su chi b’est como ti dia narrer chi, si bi diat essere, no at a esser cosas de su tempus imbeniente prus a curtzu. De siguru s’ambiente universitariu est piùs pagu “incuntaminadu” dae sas partiduras chi ancora oe sunt dividinde su movimentu indipendentista in generale..ma in d’onzi manera “prima o poi” cun custu ti bi depes cunfrontare.
Zertu..s’isperantzia de bier nascher e - puitte nono - de fagher parte de unu progetu de su genere no ant a morrer mai, ma innantis de pensare a custu depimos isperare chi benzat unu “fronte” politicu unicu indipendentista chi siet in gradu nessi de bogare a campu e tribagliare in manera cuncreta a una pàgia o pagu piùs de puntos cundivisos.

Comente sunt sas relatziones cun sas organizatziones indipendentistas sardas? Cale este su comportamentu issoro a bisu de sa realidade bostra e cale este s’idea bostra de collaboratzione politica pro sos annos chi benint?
In s’annu de sa fundatzione amos mandadu unu comunicadu “internu” a totu su movimentu: c’amos postu in mesu partidos e movimentos  indipendentistas e soberanistas, sotzios culturales, colletivos e militantes singulos de tando (2006).
In su documentu amos in pratiga fatu unu “suntu” de su manifestu e in piùs amos dadu un’analisi de su chi nde pensaimis de sa situatzione de su movimentu de liberatzione, bidindela dae foras.
B’at apidu reatziones bonas e malas..e calicunu no nos at mancu leadu in cunsideratzione, no ischimos puite.
Como, in d’una manera o in s’atera nos connoschent totus e in paritzos ant cretidu in nois e sighint a bi creer, reconnoschinde onzi die sos isfortzos nostros.

Podimos narrer chi cun sos piùs tenimos bonos raportos, ma no est capitadu de collaborare si nono cun pagas..supra de totus sas ateras, semus meda ligados cun su comitadu “Gettiamo le basi”.

Semus a intro de una campagna pre-elettorale e est probabile meda chi b’at a essere una competitzione intra prus listas indipendentistas, cada una a contu suo e contra a sas ateras, cun d’unu candidadu issoro e un’istrategia propria, fintzas cun aberturas pro sos politicos italianistas, comente sos de su dae pagu naschidu “Partito dei Sardi” de Paolo Manichedda e Franciscu Sedda. Comente la bidies e cale este s’opinione bostra?
Arbeschida no est unu movimentu partiticu e a nos lassare andare cun cummentos de preferentzia diat sonare feu pro sa natura nostra. Namos chi su cuadru generale no est pro nudda rassigurante. S’isperantzia nostra, comente cussa de una fita manna de sardos “votantes” (ca tantu est de cussu chi semus faeddande) est chi sos dirigentes de sos partidos indipendentistas resessant a “cagiàre” paris una piattaforma eletorale chi funzionet..una borta pro totus. Su progetu de Unidade Indipendentista o cussu de Convergentzia Natzionale propostu dae Ampi nos at agradadu meda ca rispondiat a cussa chi, segundu a nois, est sa falta piùs manna de su movimentu: s’unidade.
Est roba de macos pretendere unu “partidu de sos sardos”. Comente diat esser roba de macos a pretender unu movimentu indipendentista unicu; “totu paris ca semus totu indipendentistas”..bah! Su pluralismu bi cheret, guai chi manchet..ma nessi cussos 8-10 puntos programmaticos inue semus totu cuncordos, diant poder esser su purtu de partentzia pro una collaboratzione eletorale! Imbezes onzi borta binchent sos pilos in s’ou e sos personalismos.
Su trenu de sas occasiones istoricas si ch’est bell’e colande e ancora sa cosa no est cambiada: partidos noos cun gente betza, caras noas pagas e cussas pagas benint atacadas dae su movimentu prima de esser atacada dae sos ateros. Semper su bellu minestrone eletorale indipendentista. E sos pardidos italianos chi si frigant sas manos ca ancora non semus in gradu de rappresentare un’alternativa cuncreta e chi fetat a bi creer  e chi pongiat isperantzias serias a sos ogros de sos sardos.
Est giài dificile a balanzare sa fide de sos sardos in contu de politiga..si in piùs nos presentamos comente unu fiotu de berbeghes furadas..

Oc’annu best’istada una nova de importu mannu in s’iscola, cun carchi episodiu significativu: Ricardo Laconi, istudiante de 13 annos, at afrontadu s’esame de terza media in sardu; Elisa Melis, istudiante de 18 in s’alberghieru de Tortolì non l’at podidu faghere ca sa presidente de sa commissione s’est posta contra, siende chi non fiat sarda; finalmente, in Tattari, Marco Daga semper in s’alberghieru at fatu sa maturidade sua in sardu. Ite nde pessades de custos episodios? Podent agiudare sa creatzione de unu processu novu de affermatzione de s’identitade ispinghende ateros giovanos a faghere su matessi o, pro comente est s’iscola italiana (istoricamente contra a s’insegnamentu e a s’impreu de su sardu) ant a abbarrare pagos episodios?
Sicuramente si nos ispetamos aberturas dae parte de s’iscola italiana amos a abarrare a cascos. Custos episodios ant un’importantzia manna mancari, comente su fatu de Elisa Melis, no apant apidu esitu bonu.
S’importante est chi bi sient bistados e chi sa zente nd’epat faeddadu. Como semus a tres..si occ’annu chi benit arrivamos a 10 e a pustis a 30..a bellu a bellu su “fenomenu” at a diventare “normale”: tando amos a poder narrer de aer binchidu ..no sa gherra..ma una batalla manna meda!
S’importante est chi fetat “notizia”..ca, pro narrer, innoghe in Pisa puru unu giovanu de Lanuse’, Marco Solinas, at iscritu sa tesi de duttoradu in Sardu..ma nisciunu nd’at faeddadu.
In custu azuant meda s’opera de sas retes sotziales comente Facebook o Twitter..e, no pagu, s’azudu chi ant a dare sos babos e sa mamas e sos professores de sos pitzinos chi diant manifestare sa voluntade de faeddare in sardu in custas ocasiones ufitziales: sunt issos chi los devent ispronare a la sighire gài!

Cale contribudu podent donare sos istudiantes sardos in su disterru pro su chi pertocat sa gherra pro s’affermatzione e sa valorizatzione de sa limba nostra in s’iscola e in s’universidade?
“Gherrare pro torrare e torrare pro gherrare” comente naraiat su Populu Sardu. Dae su “continente” podimos fagher meda pro sos disterrados ma pagu pro su chi sutzedit in Sardigna. No est compitu nostru e fintzas cherinde, diat esser cosa impossibile de fagher cun criteriu..ca pro las mandare a dae innantis certas gherras, bi deves essere, las deves biver!
Su compitu nostru diat poder esser cussu de ponner sas esperientzias nostras a servitziu de chie tribagliat in cussu campu o cussu de lis dare boghe in continente pro faeddare de custos cambiamentos chi si sunt verificande in Sardigna. Ma pro chircare de cambiare a beru sas cosas bi devimos esser. B’at pagu de ite fagher.

Ite programmas tenies pro s’annu chi benit? Cali initziativas sezis organizzande?
Su programma definitivu no l’amos ancora pensadu. De sicuru in s’annu chi benit amos a presentare su liberu de Omar Onnis “Tutto quello che sai sulla Sardegna è falso”, amos a fagher un’initziativa subr’e sa luta de liberazione natzionale in Irlanda e una rappresentatzione teatrale contr’a sas bases.

Website: www.arbeschidasarda.org

Intervsita a cura de s’Assòtziu Zirichiltaggia
Austu de su 2013


lunedì 22 luglio 2013

Intervista a Pesa Universidade de Sardigna

Si conclude con l’intervista all’Associazione Studentesca - Sòtziu Studiantis PESA* il ciclo di interviste realizzate ai gruppi indipendentisti presenti all’interno delle Università Sarde.
Alle nostre domande ha risposto Gianfranco Deriu Nughes, studente universitario di Cagliari e presidente di Pesa Universidade de Sardigna.

La vostra associazione universitaria nasce nel settembre del 2009 all’interno dell’ateneo cagliaritano con vari obiettivi, tra cui quello di creare uno spazio, un luogo di incontro aperto e a disposizione degli studenti e di diffondere l’indipendentismo nell’ambito universitario. Quest’anno siete stati protagonisti delle elezioni dell’Ersu attraverso un vostro rappresentante, Alessandro Loi, candidato con il comitato universitario Scida2013 che ha ottenuto un risultato significativo. Cosa è cambiato nel corso di questi anni all’interno dell’Università Sarda e in particolare come giudicate la vostra esperienza rispetto agli obiettivi che vi eravate prefissati?
La nostra esperienza è stata sicuramente positiva. Gli obbiettivi che ci siamo prefissati sono molto ambiziosi ma non nego che qualche passo verso la loro realizzazione lo abbiamo compiuto. Ad esempio la partecipazione di Alessandro alle elezioni per il rappresentate all'ERSU.

Al centro delle vostre attività c’è sempre stato il confronto con altre culture e identità nazionali. Che importanza ha per voi nel 2013 l’affermazione e la valorizzazione della cultura sarda in ambito Europeo e Mediterraneo?
La cultura sarda è da sempre stata influenzata, e da sempre influenza, tutte le altre culture del Mediterraneo. Siamo sicuramente più vicini ai popoli del Nord Africa piuttosto che a quelli dei paesi scandinavi e questo non può non farci riflettere sul fatto che sia necessaria una apertura verso il resto del Mediterraneo. Nei nostri stessi modi di esprimerci ci sono chiare impronte derivate da paesi extra-europei. L'Europa comunque è il contesto culturale più simile nel quale si inserisce la Sardegna, il confronto con le altre realtà non può che portare beneficio. La valorizzazione della nostra cultura, la coltivazione della diversità non potranno che essere alcune delle carte vincenti in un mondo che tende sempre più a omologarsi.

Quanto è importante secondo voi diffondere le idee e i valori dell’indipendentismo all’interno dell’Università?
È fondamentale! Da sempre l'università è la fucina di nuove idee e catalizzatrice dell'innovazione. Purtroppo l'attuale decadenza dell'università rende difficile esplorare nuovi sentieri che non siano strettamente legati all'utilità concreta di formazione di nuovi lavoratori. Gli studenti, anche se interessati ad attività collaterali, sono sottoposti a carichi di studio ingenti che li costringono a non occuparsi di altro. Rimane però importante impegnarsi per portare anche nelle università le elaborazioni che attualmente prendono vita in altri contesti. Pensiamo che sarebbe utile trovare un modo nuovo, coinvolgente, per avvicinare gli studenti alle nostre tematiche.

Quali ritenete siano state le più importanti iniziative che hanno contraddistinto l’attività di Pesa* in questi anni?
Sicuramente la coppia di attività: "Quale statuto per la Sardegna?" e "Il triennio rivoluzionario sardo". La sala Cosseddu dell'ERSU era colma di persone interessate ad argomenti anche impegnativi e che raramente sono stati trattati. Anche "Una boghe a tenore" che aveva l'intenzione (riuscita in quel contesto) di sciogliere luoghi comuni ha visto una buona partecipazione.
Un altra attività interessante è stato il documentario, scaricabile dal sito dell'associazione, "Contendi s'Istoria" che ha voluto mettere in dubbio la ricorrenza di festeggiare il 25 aprile in Sardegna.

In un processo politico più ampio quale dovrebbe essere il ruolo degli studenti sardi in un percorso di indipendenza nazionale?
Gli studenti formeranno la classe politica del futuro. È impensabile sperare in un futuro migliore senza conoscere realmente se stessi. La conoscenza di se stessi non può che arrivare dalla scuola prima e affinata poi nell'università.

Nello svolgimento della vostra attività nell’Università, siete stati sostenuti dalle organizzazioni politiche indipendentiste o avete avuto modo di collaborare in qualche specifica occasione?
Si, le varie organizzazioni hanno sempre accettato volentieri i nostri inviti ai dibattiti. Non abbiamo mai ricevuto sostegni economici come è giusto che sia per una associazione apartitica come è stata Pesa*.

Negli ultimi anni sono nati tre comitati studenteschi di ispirazione indipendentista all’interno delle Università Sarde: Pesa e Scida a Cagliari e Su Majolu a Sassari, le quali oltre ad aver sviluppato in più occasioni delle collaborazioni hanno anche sostenuto la candidatura alle elezioni per il rinnovo dell’Ersu di Cagliari di Scida2013. Non credete che sarebbe meglio dar vita ad un unico movimento indipendentista sardo per aumentare la presenza degli indipendentisti all’interno delle Università e rafforzare le tematiche di cui vi rendete protagonisti?
La richiesta di unione fra tutte le organizzazioni è ricorrente nell'indipendentismo. Per il caso specifico dell'associazionismo universitario ognuna delle tre associazioni, pur avendo gli stessi obbiettivi di fondo, svolge le proprie attività basandosi su tematiche e modi di agire suoi propri. L'attività di Pesa* è stata principalmente culturale mentre quella di Scida tende a essere più politica. Non è un male che ci si differenzi, anzi è necessario per affrontare la complessità. Non mancano ovviamente le collaborazioni come è stato per le ultime elezioni studentesche.

Credete che per le prossime Regionali le varie organizzazioni indipendentiste dovrebbero trovare una strada unitaria? Cosa vi sentireste di consigliare affinché si arrivi a sostenere una linea comune in grado far acquistare al progetto indipendentista quella credibilità necessaria ad avanzare nella società sarda anche in termini elettorali e non solo di simpatia generalizzata come possiamo riscontrare ora?
A livello politico il discorso è simile anche se molto più complesso. Ogni organizzazione ha peculiarità che la distinguono e che soddisfano una certa parte di elettorato. L'unità a tutti i costi la trovo dannosa. Si possono trovare sicuramente dei punti di incontro e su questi si può basare una collaborazione ma deve essere ben strutturata e non solo di facciata.

Quale bilancio vi sentite di fare rispetto al vostro percorso?
Assolutamente positivo. Ognuno di noi, chi più chi meno, ha guadagnato esperienza nell'associazionismo e nei rapporti con enti pubblici come l'ERSU e l'Università di Cagliari, ha stretto relazioni con i professori diverse da quelle di semplice rapporto docente-studente, ha potuto ampliare il proprio bagaglio culturale sopratutto in ottica sarda. Abbiamo raccolto tante soddisfazioni e non è mancata qualche delusione. Speriamo che il futuro riservi belle sorprese per l'indipendentismo all'università e che chi seguirà nella vita di Pesa* possa ritenersi altrettanto soddisfatto.

Website: http://www.pesaunisrd.net
Per contattare Pesa*: pesa.casteddu@gmail.com

Intervista a cure dell’Associazione Zirichiltaggia


martedì 2 luglio 2013

Intervista a s'Assòtziu Su Majolu

In sa foto: LIsandru Beccu e Luiseddu Caria
Pro connoscher mègius su mundu indipendentista in s'Universidade e in s'iscola sarda amus fatu carchi pregunta a s'Assòtziu Su Majolu. Nos at torradu imposta Lisandru Beccu, un'istudiante de s'Universidade de Tàtari de 27 annos.

Cando est nàschidu s'Assòtziu Su Majolu e cale est s'iscopu suo?
S'Assòtziu Su Majolu est nàschidu in Tàtari in su mese de Martzu de su 2011 e in su giru de custos duos annos amus fatu paritzas initziativas. Su chi cherimus est mescamente de nche fàghere intrare sa limba sarda in totu sos livellos de istrutzione, dae sas iscolas de s'infàntzia a sas universidades de s'ìsula e posca batende·la nessi a su matessi gradu de impreu de s'italianu, comintzende dae sas istitutziones pùblicas, fintzas a lòmpere a unu bilinguismu perfetu.

Bos amus bistu ativos meda pro cussu chi pertocat s'amparu de sa cultura e de sa limba sarda. Ais presentadu fintzas carchi motzione pro insignamentu in sas iscolas. Comente ant rispostu sos istudentes e s'Universidade a sas initziativas bostras?
Amus presentadu a su Retore de s'Universidade de Tàtari duas o tres motziones e petitziones. In su 2012 amus collidu 1000 firmas de istudentes universitàrios, pedende·los si fiant de acordu a istituire duos cursos de làurea pro formare professores e maistros de limba sarda. S'Universidade non fiat de acordu, ma abarrat su fatu chi 1000 istudiantes nos ant agiudadu in custa initziativa.
In su mese de Nadale de su 2012 amus iscritu a su guvernu italianu e a su parlamentu europeu pro sa chistione de sa ratìfica de sa “Carta Europea de sas Limbas Regionales e de Minoria”.
S'ùrtima petitzione l'amus fata bator meses a como, in Abrile, pro pònnere unu esame de sardu in ogni cursu de làurea de cada dipartimentu in s'Universidade de Tàtari. In custa ocasione ant firmadu sa petitzione prus de 700 istudiantes iscritos a s'ùrtimu annu de sas iscolas superiores de totu sa Sardigna. In prus, su Retore fiat interessadu a custa initziativa e nos at naradu chi s'at a impignare de pessone pro nche pònnere unu esame de sardu nessi in sos dipartimentos umanìsticos.

Ais otènnidu resurtados cuncretos o creides de los otènnere prus a in antis sighende a traballare cun impinnu?
Sos resurtados sunt pagos, ma a bellu a bellu sighende a traballare cun cabu ant a arribare fintzas sas satisfatziones mannas. Pro como s'Ateneu nos ant asseguradu chi at a comintzare su cursu FILS (Formazione Insegnanti di Lingua Sarda) finantziadu dae sa Regione. No at a èssere meda, ma est giai carchi cosa si andamus a bìere comente fiat sa situatzione in antis.

Cale aina ais impreadu fintzas a como pro ispàrghere sas ideas bostras?
Sa cosa prus cumplicada fortzis est cussa de cumprendere in cale manera si podent fàghere acurtziare sos giòvanos a su movimentu linguìsticu. Un'aina ùtile podet èssere sa rete sotziale comente Facebook, in ue semus presentes, in prus amus fintzas produidu unu giornale chi si mutit “Ischida” in ue publicamus totu sos artìculos chi sos istudiantes nos mandant.
Depimus ammustrare chi sa limba sarda e s'impreu suo faghent e ant a fàghere parte de sa modernidade, petzi gasi amus a resessire a fàghere acurtziare sos giòvanos.

In s'Universidade de Tàtari giughides raportos cun àteros grupos universitàrios o calicunu interessadu a sas batallas chi faghides?
Fintzas a como nos semus mòvidos semper a sa sola, ma si b'at carchi grupu o assòtziu de istudentes chi nos cheret agiudare a mandare a in antis sa pelea de su bilinguismu, a nois nos faghet petzi praghere.

S'Assòtziu Su Majolu s'at a candidare mai a sas eletziones universitàrias?
Beh, si podet èssere una manera pro fortzare galu de prus s'isvilupu de una polìtica bilìngue in intro de s'Universidade non nos amus a pònnere in segus, antis, amus a fàghere de totu pro bìnchere. Pro como s'obietivu est cussu de crèschere un'àteru pagu sighende a traballare comente amus fatu fintzas a como.

Su 19 de Làmpadas seis istados in Casteddu a un'initziativa organizada dae Scida2013: est istadu su comintzu de una collaboratzione chi at a bìere semper de prus aunidu su movimentu de sos istudentes sardos?
Fiat in s'adòbiu “In Tretu pro s'Universidadi Sarda: no sceti bilinguismu” in ue amus tentu sa possibilidade de nos cunfrontare pro su chi pertocat s'Universidade in Sardigna.
Su caminu est longu, ma b'at giai ligàmines medas cun sos istudiantes de Scida. In Casteddu sunt faghende unu traballu prus che bonu e sunt retzende cunsensos medas, est su caminu giustu.
De seguru amus a tènnere àteras ocasiones pro nos adobiare e pro traballare paris a medas progetos chi amus a cumone.

S'esperièntzia de Scida segundu a bois podet abèrrere s'àidu pro sa nàschida de unu ùnicu movimentu mannu de istudentes?
Sa nàschida de unu movimentu mannu de istudiantes sardos est prus possìbile de cantu si potzat crèere. Cando est nàschidu Su Majolu amus pensadu deretu chi b'aiat bisòngiu de unu movimentu de totu sos istudiantes sardos e non petzi de cussos de Tàtari. Sa nàschida de s'assòtziu nostru e sa nàschida de Scida faghent a cumprendere chi in Sardigna sa cussèntzia de sos giòvanos est mudende e chi b'est su bisòngiu de fàghere propostas diferentes dae cussas de sos movimentos de istudiantes chi sunt ligados a sos sòlitos partidos italianistas. Su tempus benidore nos at a dare resone e at a nàschere s'assòtziu de totu sos istudentes sardos.

Ite raportos tenides cun sos partidos e sos movimentos indipendentistas? B'at collaboratziones e pensades chi su traballu bostru potzat afortire sas batallas indipendentistas comente cussa pro s'amparu de s'ambiente e sa valorizatzione de sa limba sarda?
Sos raportos chi amus àpidu fintzas a como sunt istados de collaboratzione in una paja de adòbios e initziativas. Pro su chi podimus semus a dispositzione mescamente pro cussu chi pertocat s'amparu de sa limba, ca s'obietivu primàriu chi nos semus postos est cussu. Prus a in antis ant a pòdere nàschere fintzas àteros tipos de collaboratziones, ma pro como est mègius a caminare a bellu a bellu.

Unu pàrrere bostru subra sas eletziones regionales chi ant a bènnere: si faeddat semper de prus de minorias linguìsticas e de natzione chene istadu comente sa Catalogna. Pensades chi potzat mudare carchi cosa cun su rinnovu de su consìgiu regionale in Sardigna o at a abarrare totu comente est como pro cussu chi pertocat su patrimòniu culturale e linguìsticu?
Comente pàrrere ti potzo nàrrere su meu, ca cada unu a livellu polìticu giughet sas ideas suas.
Naramus chi pro sos partidos e sos movimentos minores su caminu est giai in pigada pro unu muntone de chistiones chi no isto inoghe a repitere. Si in prus sos partidos autonomistas e italianistas chi ant guvernadu fintzas a como càmbiant sas regulas de su giogu a favore issoro (comente est sutzessu dae pagu cun s'aumentu de percentuale de isbarramentu), tando sa batalla si faghet galu prus difìtzile.
Est beru, a livellu europeu si chistionat semper de prus de Europa de sos Pòpulos e de minorias linguìsticas, ma non s'est fatu mai cantu bastat. Sa Catalogna e s'Iscotzia sunt esèmpios chi pro mene non depent èssere leados tropu in cunsideru, su traballu chi depimus fàghere lu depimus fàghere inoghe chene abbaidare a àteru logu.
In Sardigna depet galu crèschere sa cussèntzia e s'amore pro s'istòria e sa cultura chi nos apartenet, si nono no at a mudare nudda, sa mentalidade nostra si depet abèrrere e depimus pessare chi tenimus sa possibilidade de isvilupare su 100% de su potentziale, a diferèntzia de su 10% chi nde semus boghende a pìgiu in custas cunditziones de dipendèntzia e farsa inferioridade.
Duncas, sa risposta mea est chi si ant a sighire a guvernare sos matessi partidos chi lu sunt faghende dae 60 annos a como amus a abarrare semper s'ùrtima regione perifèrica de Europa.

Comente si diant dèpere cumportare segundu a bois sos movimentos indipendentistas pro àere cunsensos polìticos e a manera chi si potzant fàghere passos a in antis pro sa defensa de su patrimòniu istòricu e culturale de su pòpulu sardu?
Pro comente la penso deo b'est su bisòngiu chi si traballet a manu tenta pro sos temas chi interessant totu sa comunidade e su patrimòniu istòricu, ambientale, culturale e linguìsticu creo chi siant prenda de sa majoria de sos sardos.
Però penso fintzas chi tra sas organizatziones indipendentistas manchet una cosa de importu mannu, sa comunicatzione tra sos movimentos.

Seis semper in prima lìnia pro cussu chi pertocat s'amparu de s'ambiente e de su territòriu. Tempus coladu bos ammentamus impignados in sa luta contra a su nucleare e dae pagu in una campagna prus minore contra a sos fogos. Pensades chi sos istudiantes universitàrios tèngiant una cussèntzia ambientalista e cales ainas si podent impreare pro trasmitere in intro de s'universidade su rispetu pro s'ambiente e de su territòriu?
Est beru, contra a su nucleare amus fatu fintzas unu adòbiu in sa ex Facultade de Lìteras de s'Universidade de Tàtari in ue amus invitadu totu sos movimentos. Sa chistione ambientale est una de cussas chi pertocat de prus sa sotziedade nostra, dae s'incuinamentu fintzas a lompere a sos fogos in s'istiu.
Su problema est semper sa cussèntzia e s'istrutzione metzana chi retzimus in iscola e in domo. Su traballu prus mannu de fàghere prus che àteru lu depent fàghere in sas iscolas primàrias comente sas elementares e sas mèdias cun unu pranu sèriu de educatzione ambientale.

Tenides in programma carchi àtera initziativa?
Pro su 13 de Trìulas amus organizadu una festa in su tzentru de Tàtari chi si mutit “A Tirrindò pa Sassari Vèciu”. A mangianu b'at a èssere una guida chi at a ammustrare su tzentru e sos logos istòricos de sa tzitade, a bortaedie cumbidamus a totus sa petza arrustu in sos tzìrculos chi ant collaboradu e a su matessi tempus b'at àere ispàssiu in sas carreras de su tzentru cun grupos de teatru de istrada. In Pratza de Santa Caterina a sero b'at a èssere unu cuntzertu de unu grupu sardu.
Collimus s'ocasione pro cumbidare totu cantos a bènnere a Tàtari pro fàghere festa cun nois.

Pro cuntatare s' Assòtziu Su Majolu: sumajolu@yahoo.com

Tàtari 02/07/2013
Assòtziu Zirichiltaggia